Friday, 11 January 2013

மலரும் வண்டும்!!



நட்புறவுகளுக்கு வணக்கம்!
    போனமாதம் பாரீஸ் கம்பன் குரளரங்கத்தில் கவிதைக்காக கொடுத்தத் தலைப்பு “மலரும் வண்டும்!!“
    இந்தத் தலைப்பை நான் சற்று யோசித்துத் தமிழ்மகளை மலராகவும், அவளைப் படிப்பவர்களின் கண்களை வண்டாகவும் உருவகப்படுத்திக் கலி விருத்தத்தில் கவிதை எழுதினேன். அந்தப் பாடலை உங்கள் பார்வைக்கும் படைக்கிறேன்.




மலரும் வண்டும்!!

விண்ணில்தான் பிறந்தவளோ!
    வேதவரும் புகழ்கின்ற
மண்ணில்தான் வளர்ந்தவளோ!
    மதிமயக்கும் மலரனைத்தும்
பெண்ணில்தான் உடையவளோ!
    உன்பெருமை சொல்லிவிட
எண்ணில்தான் அடங்கிடுமோ!
    வண்ணமலர் தமிழழகே!

உடலெல்லாம் பூக்காடு!
    உருப்பெல்லாம் கவிப்பூக்கள்!
கடலளவு கற்பனைகள்!
    கண்ணிரண்டும் வண்டினங்கள்!
திடம்கொண்டே உனைஅருந்த
    தேன்சுவையும் தோற்றோடும்!
மடல்விரிக்கக் கருத்தினிலே
    மயங்கிவிடும் கண்ணிரண்டும்!

உன்னிதழை விரித்தவுடன்
    உள்ளிருக்கும் தேனருந்த
மென்னிதழை விரித்துநன்றாய்
    மெய்மறக்கும் வண்டினங்கள்!
பொன்னிதழோ புவிதழோ
    பொருளைமட்டும் உள்வாங்கி
தென்னிதழின் பெருமைகண்டு
    தெளிதமிழில் தனைமறக்கும்!

கள்ளுண்ட வண்டெல்லாம
    கற்பனையில் கவிபாடித்
தள்ளாடி மயக்கமுற்றுத்
    தானாக இமைமூடும்!
துள்ளாத மனம்கூடத்
    துவளாமல் துள்ளியாடி
உள்ளாடும் உணர்வுகளை
    உவமையாக்கி உருவாக்கும்!

வாடாத மலருன்னைப்
    பாடாத கவியுண்டா?
ஓடாத செல்வமுனைத்
    தேடாத தமிழனுண்டோ?
ஏடாக நீயிருந்தும்
    உனக்கீடாய் மலருமுண்டோ?
மூடாத சொர்க்கமென
    முழங்கிடுவேன் முத்தமிழே!!
 


அருணாசெல்வம்.
29.12.2012