Monday, 7 July 2014

வாழாவெட்டி!! (நிமிடக்கதை)


    “நல்லா இருக்கிறீங்களா....?“
    தன்னைக் கண்டும் காணாதது போல் இருந்த அமுதனின் காதில் விழும் அளவிற்குச் சத்தமாகக் கேட்டாள் கமலம்.
    அவன் காதில் விழாதவன் போலவே சாமி கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
   “ஏன்க்கா... இவரு வாழாவெட்டியா அம்மா வீட்டில் இருக்கிறாளே பூரணி. அவ புருஷன் தானே..“ கௌதமி கிசுகிசுப்பாகக் கேட்டாள்.
   “ஆ....மா. அவ புருஷன் தான். ஆனால் அவ வாழா வெட்டி மாதிரியா இருக்கிறா...?“ கமலம் சற்று ஏளனமாகச் சொல்லவும்..
   “ஐயோ... அக்கா. இவ்வளவு சத்தமா பேசாதே. அந்தாள் காதுல விழப்போவுது.“ கமலத்தை அடக்கினாள் கெளதமி.
   “அந்தாள் செவிடுன்னு நினைக்கிறேன். அவ்வளவு சத்தமா கேட்டதுக்கே பதில் சொல்லலை. இதுவா கேக்கப் போவுது. ஆமா... நீ பூரணியவா வாழாவெட்டின்னு சொன்ன? அவ அம்மா வீட்டுக்கு வந்த இந்த அஞ்சாறு மாசத்துல என்னமா மாறிட்டா. கல்யாணம் பண்ணி ஆறு வருஷமா புள்ள இல்லைன்னு பொண்டாட்டிய டாக்டர் கிட்ட கூட்டிக்கினு போவாம, போய் டெஸ்டெல்லாம் செஞ்சி ரிசல்ட் வாங்கி வந்தால் தான் உன் கூட வாழுவேன்னு அம்மா வீட்டுக்கு அனுப்பிட்டான். பாவம் அவ அம்மா. விதவை. நாலு வீட்டுல வேலைசெஞ்சி மீதி இருக்கிற ரெண்டு புள்ளைங்கள வளக்கிறா. பூரணி வந்ததும் திரும்பவும் அழைச்சிக்கினு போயி இவன்கிட்ட கெஞ்சி பார்த்தா. இவன் புடி கொடுக்கல. வேற வழியில்லாம தன் வீட்டிலேயே வச்சிக்கினா.“
   “பாவம்க்கா பூரணி. கடைசி வரைக்கும் வாழா வெட்டியா மலடி என்ற பேரோட தாய் வீட்டுல தான் இருக்கனுமா....?“ கவலையாகக் கேட்டாள் கௌதமி.
   “அதுதான் இல்ல. அவளும் அம்மாவீட்டுல எவ்வளவு நாளு தான் பாரமா இருக்கிறதுன்னு இப்போ வேலைக்குப் போறா. அவ வேலைக்குப் போவதால இப்போ அந்த வீட்டுல கஷ்டம் இல்லாம இருக்குது. மொதல்ல விட இப்போ கூட கொஞ்சம் அழகா தெரியிறா. இவனை விவகாரத்துப் பண்ணிட்டு இன்னொருவனைக் கல்யாணம் செஞ்சிக்கோன்னு எல்லோரும் சொல்ல ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. பூரணி இனிமேல நல்லா தான் இருப்பா. போற போக்க பார்த்தால் இவன் தான் பொண்டாட்டி இல்லாம வாழாவெட்டியா இருப்பான் போலிருக்குது“ என்றாள் கமலம் அவன் காதுபட சத்தமாக.

   அவன் யோசனையுடன் சென்றதைக் கவனித்த இருவரின் மனமும் திருப்தி அடைந்தது.

அருணா செல்வம்

07.07.2014