Wednesday, 8 August 2012

கவிபாடும் கண்கள்!! (கவிதை)




கட்டி அணைக்கும் காதலனும்
    கண்ணே என்பான் கனிவாக!
தொட்டில் போடும் தாயவளும்
    தூக்கி மகிழ்வாள் கண்ணென்றே!
மொட்டில் இருக்கும் தேன்போல
    மூழ்கி இருக்கும் காட்சிகளைக்
கட்டும் பாட்டில் கட்டிவிட்டுக்
    கவிதை மொழியும் கருத்தாக!

விண்ணில் இருக்கும் விளக்கென்ற
    வியக்கும் கல்வி அறிவுதனை
மண்ணில் இருக்கும் மாந்தர்கள்
    மயக்கம் இன்றிக் கற்றுவந்தால்
கண்கள் பெற்ற பயன்தனையே
    கடைசி வரையில் பெற்றுவிடும்!
எண்ணும் செயலும் உயர்வாக
    என்றும் தொடர்ந்து புகழெடுக்கும்!

பார்க்கும் காட்சி பாரங்கள்!
    பசுமை நிறைந்த கூவங்கள்!
ஏற்கும் விதியின் விளையாட்டாய்!
    எதிர்க்க முடியாக் கண்மயங்கும்!
வேர்க்கும் உடலில் கண்ணிருந்தும்
    விருப்ப மின்றேல் கண்கலங்கும்!
தீர்க்கும் தெய்வம் வருமென்று
    தேடித் தேடிக் கண்ணுறங்கும்!!


அருணா செல்வம்.
 
( இன்று கவிமனத்தில் “போகப் போகத் தெரியும்“ தொடர் -20
தட்டுங்கள்..  http://kavimanam.blogspot.fr/ )