Tuesday, 7 August 2012

கண்ணே... காதல் பிறப்பிடம்!! (கவிதை)



 
எண்ணப் பறவை சிறகுவிரித்(து)
    எழுந்து பறக்க உதவிவிடும்!
வண்ணம் என்ப(து) என்னவென
    வகையைப் பிரித்து உணர்த்திவிடும்!
உண்ணும் முறையும் உயிர்வாழ
    எண்ணும் மனித மனங்களுக்கு
கண்கள் என்ப(து) ஓருறுப்பு!
    காணும் செயலால் பேருறுப்பு!

குறும்புப் பார்வை குத்திழுக்கும்!
    குவளை மலர்கள் மறைந்திருக்கும்!
கரும்புச் சாற்றின் சுவையிருக்கும்!
    காதல் அதிலே கமழ்ந்திருக்கும்!
அரும்பு போன்று கண்விரிய
    ஆசை வண்டாய் ஆடிவரும்!
இரும்பு உடலாய் இருந்தாலும்
    இலவம் பஞ்சாய் மிதக்கவிடும்!

பண்கள் படைக்கும் பாவலர்கள்
    பசுமைத் தமிழில் மைநிரப்பிப்
பெண்கள் கண்ணை வண்டென்றும்
    பிளக்கப் பாயும் அம்பென்றும்
விண்ணில் ஓடும் மீனென்றும்
    மண்ணில் வாடும் மலரென்றும்
தண்ணீர் வாழும் கயலென்றும்
    தாகத் துடனே எழுதிடுவார்!

பெண்ணின் கண்கள் போதைதரும்!
    பூத்த மலரால் பாதைதரும்!
கண்கள் பேசும் மொழியாலே
    காளை நெஞ்சம் சோலைபெறும்!
மண்ணில் மகத்தாய் வாழ்ந்தாலும்
    விண்ணில் மிதக்க விட்டுவிடும்!
கண்ணும் கண்ணும் கவ்வுவதால்
    கண்ணே காதல் பிறப்பிடமே!


(கண்கள் மேலும் கவியெழுதும்)
அருணா செல்வம்.