Friday, 6 July 2012

அழுக்கு எழுத்து...!!


வள்ளுவன் காலந்தொட்டு
வாழுங்கால் இன்றுவரை
பிறன்மனை நோக்காமை
பேராண்மை என்றார்கள்!

தீராண்மை கொண்டவர்க்கே
திருத்தமென பாடல்கள்!
பாரான்..மை பாவையர்க்கோ
பாசாங்கின் பல்பொருட்கள்!

சீராக நடந்தவரை
சிரந்தாங்கும் வேறில்லை!
நேராக நிமிர்ந்தமர
வேரானதோ நேரில்லை!

பூக்கள்சில தேனூற்ற
பூச்சயினைத் தானழைக்க
ஈக்களின்மேல் பழிபோட்டே
எழுதுவதே பண்பென்றால்...

நோக்கலிலே புரிவதையும்
நோயாக்கி மறைத்துவிட்டு
பாக்களிலே பண்புயர்த்திப்
பாடுவதில் பயனென்ன?

பார்க்கும் காட்சிகள்
பார்வைக்குப் பாரமாய்...
கேட்டிடும் ஒலிகள்
காதுக்குள் குளவியாய்..
மனமறிந்த உண்மைகள்
மதிக்குள்ளே மருட்டலாய்...

ஏடெடுத்து எழுதிட
ஏங்கிடும் சொற்களை
எழுதாமல் மறைத்திட
ஏக்கமாய்ப் பார்த்தது.

மனமறிந்த துன்பத்தை
மாற்றாமல் காகிதத்தில்
துப்பிவிட துடிக்கின்றேன்
துடைத்திடுங்கள் எச்சிலென!!