Wednesday, 4 July 2012

அன்னை என்றதும்...!!! (கவிதை)



அன்னை என்றதும்
   ஆவியைத் தொடுதே
      அதிசயம் என்னவது?
தன்னில் வைத்துநல்
   தரணியில் காத்திடும்
      தன்னலம் அற்றதது!
உன்னில் உள்ளதும்
   என்னில் உள்ளதும்
      உலகினில் உயர்ந்தது!
இன்னல் போக்கிநல்
   இனிமையை ஊட்டிடும்
      இன்பத்தின் எல்லையது!

மண்ணில் வாழ்ந்திடும்
   மாபெரும் தெய்வமாய்
      மனதினில் நிற்பதது!
விண்ணில் பொழிந்திடும்
   விளைநிலம் குளிர்ந்திட
      விளைத்திடும் அமிழ்தமது!
பெண்ணில் உயர்வென
   பெற்றநற் பேற்றினால்
      பேதமை அற்றதது!
கண்ணில் உள்ளநல்
   கருவிழி ஒளியினைக்
      காத்திடும் இமையதுவே!

முன்னை தெய்வங்கள்
   முன்னே இருந்ததென
      மூத்தோர் முழங்கினரே!
அன்றும் கண்டதில்லை!
   இன்றும் கண்டதில்லை!
      இன்னும் தேடுகின்றோம்!
அன்னை உள்ளத்தின்
   அருளைக் கண்டபின்னே
      அன்பெனும் தெய்வமெலாம்
முன்னே தெரிந்தது
   மூத்தோர் சொன்னநல்
      முப்பெருந் தேவிகளாய்!!!