Sunday, 12 May 2013

ஆறாம் அறிவு!!




கண்கள் இருந்தும் குருடாக
   காது கேட்டும் செவிடாக
மண்ணின் மீது வாழ்கின்றார்
   மனிதர் என்ற பெயர்கொண்டு!
கண்முன் நடக்கும் கொடுமைகளைக்
   கண்டும் காணா ததுபோல
பெண்போல் ஆணும் மாறியது
   பெற்ற அறிவை மறந்ததாலே!

மிரட்டும் கயவர் செயல்கண்டு
   மீறிக் கேட்க முடியாமல்
வரட்டும் ஒருவன் கடவுளென
   வந்து நின்று கூலியினைத்
தரட்டும் என்றே காத்திருப்பார்
   தாமாய் எதையும் செய்யாமல்!
துரத்தும் வழிதான் அறிவுடமை
   தூர நிறுத்த என்செய்யும்?

இருட்டில் நின்று தன்நிழலை
   இதயம் துடிக்கத் தேடிடுவார்!
அரண்டு போன மனத்துடனே
   அல்லும் பொழுதும் பயங்கொண்டு
மிரண்டு மிரண்டு வாழ்ந்திடுவார்!
   மின்னல் கண்டும் பயந்திடவார்!
திரண்ட அறிவைத் தீட்டாமல்
   தீதே அனைத்தும் என்றிடுவார்!

வானில் தெரியும் சூரியனும்
   வடிவாய்த் தெரியும் சந்திரனும்
தூணில் வடித்தச் சித்திரமும்
   துளைத்துச் செய்தச் சிற்பமதும்
தானே நினைத்தான் தெய்வமென்று
   தவறு செய்தால் திருத்துமென்று!
வீணே விளைந்த பழங்கருத்தை
   வீழ்த்தும் வழியே அறிவுடமை!!

                    (தொடரும்)

அருணா செல்வம்.