Tuesday, 26 March 2013

தூது போவாய் அன்னமே..!! (கவிதைக் கதை)



வளம்கொழித்த இளம்மங்கை! நிலவின் வண்ணம்!
     வதனமுகம் கொண்டயிவள் எண்ணம் என்ன?
களம்கொழித்த நாட்டைவிட்டு நம்மை நாடி
     கயல்துள்ளும் குளக்கதைக்கு வந்த தேனோ?
இளம்மனது கொண்டஅந்த வெள்ளை அன்னம்
     “ஏனிந்த  இன்முகத்தில் வாட்டம் என்றே
விளக்கிவிடு! உன்துயரம் போக்க நானும்
     விழைக்கின்றேன் அழகுபெண்ணே!“ என்ற(து) அன்னம்!

உண்மைநிறம் கொண்டநல்ல வெள்ளை அன்னம்
     உதவிக்கு வருதென்றே அறிந்த நங்கை
“கண்சிறைக்குள் நுழைந்துவிட்ட காதல் கள்வன்
     கற்பென்ற திண்மைதன்னை அழித்து விட்டான்!
பெண்நிலையென் மாற்றத்தைக் கண்ட பெற்றோர்
     பேசுகின்றார் மணமுடிக்க வேற்றான் தன்னை!
பண்பற்று போனதில்லை என்தன் உள்ளம்
     பாவைஉயிர் போவதற்குள் போய்சொல்“ என்றாள்.

வஞ்சிசொன்ன காதலினைக் கேட்ட அன்னம்,
     வலிகொடுத்த வேதனையை தன்னில் ஏற்று
“நெஞ்சிநிறை கொண்டதுந்தன் நேர்மை காதல்!
     நெடுந்தூரம் என்றாலும் போவேன் தூதாய்!
அஞ்சிநீயே அழிந்திடாதே! உண்மை காதல்
     அகிலமுள்ள வரையினிலே நிலைத்தி ருக்கும்!
கொஞ்சகாலம் பொறுத்திருப்பாய்! கோதை உன்னை
    குழைந்தழைப்பான் என்றுசொல்லி போன(து) அன்னம்!!

அருணா செல்வம்.
26.03.2013

நட்புறவுகளுக்கு வணக்கம்.
     நண்பர் நாகராஜ் ஜி கொடுத்தப் படத்திற்கு என் சிறுமூளைக்கு எட்டிய வரையில் கவிதையில் கதைபோல் எழுதியுள்ளேன். படத்தைக் கொடுத்து அவரவர்களின் விருப்பம் போல் எழுதிக் கொள்ளச் சொன்ன நாகராஜ் அவர்களுக்கு மிக்க நன்றி. இதுபோல அவருக்கு ஒரு சிந்தனை வந்ததால் தான் என் போன்றோர்கள் கொஞ்சமாவது இப்படி யோசித்து எழுத முடிகிறது. அவரின் இந்த வித்தாசமான பணி சிறக்க வாழ்த்துக்கள்.
நன்றி நாகராஜ் ஜி.

நட்புடன்
அருணா செல்வம்.