Wednesday, 19 September 2012

மலரினும் மெல்லியது !! (கவிதை)




 மலரை விடவும் மெல்லியது
   மங்கை கொண்ட காமமென்று
புலவர் சொன்ன கருத்தினைநான்
   புதுமை யாகச் சொல்லவந்தேன்!
களவும் கற்பும் என்றுரைத்தார்
   கவிதை மொழியில் காப்பியரே!
உலவும் நிலவு பெண்களிடம்
   உள்ள உள்ளம் வெண்ணிறமே!

கள்ளும் குடிக்கச் சலிப்படையும்
   காதல் ததும்பும் பெண்ணிடத்தில்!
சொல்லும் கள்ளாய் மயக்கிவிடும்!
   சொர்க்கம் அங்கே தெரிந்துவிடும்!
உள்ளம் துவண்ட தலைவனுக்கே
   உண்மை உதவி என்னவென்றால்
கள்ளம் இல்லா அவள்மனத்தைக்
   காட்ட காமம் தோற்றிடுமே!

மலரே! மணிவே! மதுக்குடமே!
   மஞ்சள் நிலவே என்றெல்லாம்
புலவர் பலரும் போற்றினாலும்
   பொன்னை நிகர்த்த பெண்மனமோ
தளரும் சிறுசொல் சொன்னாலும்!
   தாயைத் தழுவும் குழந்தையெனக்
கலங்கி அழுமே! அவளுள்ளம்
   கள்ளை வடிக்கும் மலரில்லை!

ஊடல் புரிய எண்ணினாலும்
   உரிய தலைவன் வந்தவுடன்
வேடம் கொண்ட மனம்மாற்றி
   வெறுத்து ஒதுக்கி நகராமல்
கூடல் பொங்கும் முகமுடனே
   குலவும் மனத்தால் வரவேற்பாள்!
தேடல் அங்கே என்னவென்று
   தேடக் காமம் ஓடிவிடும்!


மலரினும் மெல்லியது காமம் சிலர்அதன்
செல்வி தலைப்படு வார்.   (குறள் – 1289)

(சுவிஸ் கவியரங்கத்தில் வாசித்தக் கவிதை! - தொடரும்)