அட ராமா...!!

(உலக ஊனமுற்றோர் தினமாம் இன்று! – சேனல் -4)

அட ராமா...
அரக்கனவன் அபகரித்த
அனல்வந்த பெண்ணவளைக்
காப்பாற்ற ஓடிவந்தாய்
காரியத்தில் கண்ணாக!

எதை நினைத்து
ஏவினாலும்
அதை முடிக்கும்
பாணமிருந்தும்..

நம்பாமல்
எதிரியின் பலமறிந்து
உதவிக்கென்று
யார் வரவையும்
ஏற்றுக்கொண்டாய்!

போர் தர்மம்
அறிந்திருந்தும்
வாலி வதம்
வஞ்சம் தான்!

எதிரிக்குத் துரோகி
உனக்கு நண்பன்!
சூழ்ச்சிக் காரனுக்குச்
சூட்டினாய் அரசவாகை!

ஏனென்று கேட்டோமா?
தவறென்று சொன்னோமா?
உன்னுடமை உனக்குத்தான்
என்றிருந்தோம் பேசாமல்!

எம்முடமை எம்நாடு
எடுத்துரிமைக் கேட்டாலோ
எம்மை வதம் செய்கின்றார்.
யார் கேட்பார் எமக்காக?

பால் மறவா பச்சிளங்கள்..
பள்ளியறியா பாலகங்கள்
சூது வாது தெரியா
சிறுவர் சிறுமியர்..
..................
........................
யாருக்காக யார் அழ..
யாரிருக்கா எமக்கு அழ..

அழுது அழுது
கண்ணீர் வற்றி
அதற்கு பதில்
குருதியாகி ஓடுகிறது :

உடம்பில் மட்டும் ரணமில்லை!
உள்ளத்தையும் ஊனமாக்கி
விட்டாயே ராமா...

,iw tzf;fk;!

Jk;gpf;if JHath! td;Jau;j; jPu;j;jpLk;

ek;gpf;if ehafh! ,q;nfidf; - nrk;ikahf;f

ck;kpid ahUsu;? Xq;fhu Ntjth

vk;ikAk;eP fhg;gha; ,Ue;J!

 

பொங்குகிறேன்!! (கவிதை)

பொங்கிப் பொங்கி எதையெழுத?
      பொங்கும் எழுத்தால் எதுவிளையும்?
பொங்கும் துயரம் கண்ணெதிரில்
      பொறுக்கும் உணர்வோ எழுத்தினிலா?
எங்கள் இனத்தின் இழிவுகளை
      எதிர்த்துப் பாட்டில் பொங்கிடலாம்!
தங்கத் தமிழன் என்பவனோ
      தமிழைப் படித்துப் பொங்குவானா?

பொங்கி வந்த பூங்கவிகள்
      பொலிந்த கருத்தை அறிந்தாலும்
எங்கும் இருக்கும் பொய்புரட்டை
      எதிர்க்கும் சக்தி எவர்க்குண்டு?
சிங்கம் போன்று சீரிடாமல்
      சிறைக்குள் ஒலியும் நம்மவர்கள்
வங்கக் கடல்போல் வளர்த்துவிட்ட
      வழக்கம் கவிதை மாற்றிடுமா?

‘எழுதும்” எதையும் எனச்சொல்ல
      எழுத்தில் கருத்தைக் கோர்த்திடலாம்!
பழுதாய்ப் போனப் பண்பாட்டைப்
      படைக்கும் பாட்டில் உயர்த்திடலாம்!
உழுது படைக்கும் உழவனுக்கோர்
      உயர்வாய்ப்; பாடல் அமைத்திடலாம்!
விழுந்து விட்ட உணர்ச்சிகளை
      எழுத்தில் தூண்டி(ட) எழுவாரா?

பாட்டும் எழுதி பயனென்ன?
      பாரில் உயர்ந்த தமிழினத்தை
ஓட்டி விட்ட பிறவினத்தால்
      ஒதுங்கி நிற்கும் மனிதனுக்கு
நாட்டில் இன்றும் இடமில்லை!
      நன்றாய் விதியை நொந்துகொண்டே
ஏட்டில் எழுதிப் பொங்குகிறேன்!
      எளிய தமிழால் பொங்குகிறேன்!
  
குட்டக் குனியும் குடியாகக்
      குறுக லான மனத்துடனே
எட்ட இருந்தே பார்த்துநின்று
      எதுவும் செய்ய முடியாமல்
வட்டம் போட்டு வாழ்ந்துகொண்டும்
      வலைக்குள் இருக்கும் தமிழ்கொண்டும்
தட்டிக் கேட்டுப் பொங்குகிறேன்!
      தாளில் நன்றாய்ப் பொங்குகிறேன்!

(அறுசீர் விருத்தம்)

ஏனிந்த பெண்கள் தினம்? (புதுக்கவிதை)

பெண்ணே.. பெண்ணே..  இன்று
பெண்கள் தினமாம்!!

ஏனிந்த பெண்கள் தினம்?  நீ
என்ன சாதித்து விட்டாய்?

சமுதாயத்தில் சரிக்குச்
சமமாகப் பேசிவிட்டாயா?

அரசியல் அங்கத்தில்
அங்கீகாரம் எத்தனைச்சதம்?

பாலியல் பலாத்காரத்தில்
பாய்ந்தாயா புலிபோல?

அடிமைச் சங்கிலியை
அறுத்தெறிந்து விட்டாயா?

பெண்கொடுமைச் செய்வோரைப்
பேயென்று தாக்கினாயா?

சமமான ஊதியத்தைச்
சம்மதமாய்ப் பெற்றாயா?

எத்திறத்தில் எழுந்துவிட்டாய்?
ஏமாளி யார் இங்கே?

பெண்ணே..
ஏனிந்த பெண்கள் தினம்? வெறும்
பிள்ளை பெறுவதற்கு மட்டுமா..?

மலர்களே மலருங்கள்!! (புதுக் கவிதை)

பெண்ணின் காதல் வெறுப்பு!! (கவிதை)

கட்டி கரும்பே என்றாயே
     கடித்தே கன்னம் சிவந்ததுவே!
கொட்டிக் கிழங்கே என்றாயே
     கொடுத்த இதழை விட்டாயா?
எட்டி போக நினைத்தாலும்
     எட்டிப் பிடித்து விட்டாயே!
தட்டி போக எண்ணவில்லை
     தவியாய்த் தவித்தேன் உன்னிடத்தில்!
  
ஆசை வார்த்தை பேசியென்னை
     அணைத்த உடம்பு துவண்டுவிட
மீசை முள்ளாய்க் குத்திவிட
     முகமும் எல்லாம் சிவந்ததுவே!
ஓசை எழுந்த கால்கொலுசை
     உதறி தள்ளி விட்டாயே!
காசைப் போட்டு வாங்கினேனே
     கடனை உடனே தந்துவிடு!

தீயாய் உடம்பு கொதித்தாலும்
     திட்டம் போட்டே நெருங்கிடுவாய்!
நோயால் மேனி வலித்தாலும்
     நோக்கம் தீர அணைத்திடுவாய்!
சேயாய் இன்றும் இருக்கின்றேன்
     செத்த நேரம் ஓய்வெடுக்க
தாயின் வீடு போகின்றேன்!
     தனிமை எனக்கு வேண்டுமடா!

அருணா செல்வம்

ஆணின் காதல் தவிப்பு! (கவிதை)

கொள்ளைப் புறத்து மரங்களிலே
     கொத்துக் கொத்தாய்ப் பூத்திருக்க
முல்லைக் கொடியில் மல்லிகைப்பூ
     முத்துப் பல்லை ஒத்திருக்க  
கள்ளைக் குடித்த வண்டினங்கள்
     காற்றில் இராகம் இசைத்திருக்க
சொல்லைத் தேனில் கலந்தவளே
     சொக்கிப் போனேன் இவைகண்டு!!

காற்றில் வந்த நறுமணத்தில
     காதல் கலந்து வந்ததடி!
சேற்றில் பூத்த தாமரைப்பூ
     சிவந்த இதழைக் காட்டுதடி!
ஏற்றம் இறைக்கும் ஓசையிலே
     இதயம் ஏக்கம் கொள்ளுதடி!
சீற்றம் ஏன்டீ என்மேலே
     சின்னக் கிளியே செங்கனியே!

வீட்டில் பாயில் படுத்தாலும்
     விடியக் கண்கள் மூடவில்லை!
காட்டிக் கொடுக்கும் கண்ணிரண்டும்
     காதல் தவிப்பைத் தாயிடத்தில்!
கூட்டிக் கேட்டால் என்சொல்வேன்?
     கொடுத்த ஏக்கத் தவிப்பைநான்!  
வாட்டி வதைக்கும் வடிவழகே
     வாடி என்தன் பக்கத்தில்!

சொட்டும் தேனை இதழினிலே
     சொக்க எனக்குத் தந்தவளே!
கட்டும் குழலைப் பாயாக்கிக்
     காதல் களிப்பைத் தந்தவளே!
திட்டும் போதும் பல்காட்டித்
     திகட்டா இன்பம் தந்தவளே!
தொட்டுப் பேச அழைக்கின்றேன்
     தொடுத்த சரமே அருகேவா!!

வட்ட நிலவு வானத்திலே
     வந்த உடனே உன்நினைப்பே!
சிட்டு போலப் பறப்பவளே
     சிந்தை முழுதும் உன்நினைப்பே!
சட்டம் போட்டுச் சண்டையிட்டுத்
     தனியே தாயின் வீட்டிற்குத்
திட்டம் போட்டுப் போனவளே
     திட்ட மாட்டேன் வந்துவிடு!

முன்னே தெரியும் முகமெல்லாம்
     முத்துப் பெண்ணே உன்முகமாய்
என்னே அழகாயத் தெரியுதடி!
     ஏங்கிக் கிடக்கும் என்னைப்பார்!
கண்ணே! மணியே! கற்கண்டே!
     கட்டி அணைக்க வந்துவிடு!
சொன்னேன் கவியில் இனிப்பாக
     சுவைக்க இதழைத் தந்துவிடு!!

(அறுசீர் விருத்தம்)

காக்காய் குணம் (கவிதை)

காகம் கறுப்பாய்
இருந்தாலும்
கருத்தால் குணத்தால்
கவர்ந்துவிடும்!

கா..கா.. என்று
பக்தியுடன்
கடவுள் உணவை
அதற்களிப்பர்!

காகம் கூட
சிலநேரம்
கண்ட பொருளை
விரும்பிஉண்ணும்!

தேகம் கறுப்பாய்
இருந்தாலும்
தேய்வ குணமே
சிறப்பன்றோ!

(அறுசீர் விருத்தம்)

               
      

பருவ வயது (கவிதை)

                                                                  

பருவ வயதிலே                    
    பாவையின் நெஞ்சமோ
        பறந்திடும் காற்றாடி!

உருவ வடிவிலே
    காளையர் மனத்தினை
        உடைத்திடும் கண்ணாடி!

அரும்பு மனத்திலே
    ஆசையும் வளருதே
        அதிசயம் என்னாடி?

கரும்புக் கணையிலே
    காமனும் துறத்தவே
        காதலின் வண்ணமடி!!

(அறுசீர் விருத்தம்)