புத்தம்
புதிய பட்டாடை,
பொன்னால் செய்த அணிகலமும்
சத்தங்
கூட்டும் பட்டாசும்
சத்து நிறைந்த பலகாரம்
நித்தம்
நினைக்கும் நல்லன்பும்
நிறைந்த தீப நன்னாளில்
மொத்தம்
கிடைக்க வாழ்த்துகிறேன்
முன்னைத் தெய்வ மொழியாலே!
.
தோழ
தோழியர் அனைவருக்கும் இனிய தீபவொளி வாழ்த்துகள்.
.
பாவலர்
அருணா செல்வம்
14.11.2020
என்றுமில்லாமல்
இவ்வருடம்
ஆசைப்பட்ட
பட்டுப்புடவை
வாங்கியாச்சு.
மஞ்சள்
நிறத்தில்
மரகத
பச்சை இலையழகு!
பண்டிகைகளில்
நான்
பார்க்கவே
பகட்டாகப்
பண்டத்துடன்
வந்து
பேசும்
அடுத்த
தெரு
கவிதாவிடம்
மிடுக்காகக்
காட்டிவிட
வேண்டும்.
பணமின்றி
நின்ற
பண்டிகையில்
பிள்ளைகளைத்
தேடி
பலகாரம்
தந்திடும்
பால்யதோழிக்கு
நிறைய
பலகாரம்
தரவேண்டும்.
பகல்
பொழுதில்
பக்கத்து
ஊரில்
அம்மாவுக்கு
வாயல் புடவை
அப்பாவுக்கு
கதர் வேட்டி
கூடவே
ஆயாவுக்குப்
பிடித்த
அதிரசம்….
கணவன்
வந்ததும்
கிளம்பவேண்டியது
தான்
மடியில்
மாஸ்க்
விற்ற
பணம்
பத்திரமாக
இருந்தது.
வந்து
சொன்னான்
வெளியில்
போக முடியாது
ஊரடங்கு
என்று!
.
பாவலர்
அருணா செல்வம்
13.11.2020
குட்டி என்றே தலைப்பிட்டுக்
….. கொஞ்சும் தமிழில்
பாடவந்தேன்!
மெட்டி போடும் பெண்நானோ
….. மெல்ல எண்ணிப்
பார்க்கின்றேன்!
புட்டி குட்டி ஆசைகளைப்
….. போற்றி மகிழ்வர்
ஆண்கள்தான்!
கொட்டி வளரும் கற்பனையில்
….. குட்டி என்றே
எதையெடுப்பேன்?
.
கட்டிப் போட்ட கன்றினையும்
….. காலைச் சுற்றும் பூனையையும்
விட்டே அகலா நாயினையும்
….. வெறுத்துத்
துறத்தும் எலியினையும்
தொட்டால் சிலிர்க்கும் முயலினையும்
….. துள்ளி ஓடும்
மானினையும்
குட்டி என்றே அழகாகக்
….. கொஞ்சும் கவியில் காட்டிடலாம்!
.
பிறந்து சிலநாள் ஆனவுடன்
….. பெரிய உருவாய் இவைமாறும்!
கறந்த பாலாய் இருந்தகுணம்
….. கரடு முரடாய் மாறிவிடும்!
சிறந்த சொல்தான் குட்டி!அது
….. சீக்கி ரத்தில்
வளர்கிறதே!
புறத்தைக் கண்டே சொல்கின்றோம்!
….. பொதுவில் இவைதாம் குட்டியென்றே!
.
பாவலர் அருணா செல்வம்.
பெற்றெடுத்த தாயே என்றும்
பெரும்பசியைப் போக்கி நிற்பாள்!
பற்றிருக்கும் தந்தை வாழ்வின்
படியுயரும் வழியைச் சொல்வார்!
சுற்றமுடன் செல்லும் பாதை
சுமையின்றி அறிந்தி ருக்கக்
கற்றறியும் கல்வி தன்னைக்
கலைமகளே அருள வேண்டும்!
நிலையான வாழ்வு வாழ
நெஞ்சத்தில் உறுதி வேண்டும்!
சிலைபோன்ற அழகு கூடச்
சிறப்பான உழைப்பு வேண்டும்!
விலையில்லாச் செல்வம் பொங்க
வினையில்லாக் கல்வி வேண்டும்!
கலையாத இவைகள் சேரக்
கலைமகளின் அருளே வேண்டும்!
பொன்னோடு பொருளி ருந்தும்
புகழ்பெருமை வீரங் கொண்டும்
அன்போடு துணையி ருந்தும்
அழகான மழலைக் கண்டும்
இன்மொழியைக் கல்லா வாழ்வு
இனிக்காத கரும்பு போலே!
கன்னியவள் நெஞ்சி லேறக்
கலைமகளே அருள வேண்டும்!
கொக்கென்று பதவி கண்டு
கொக்கரித்து நிமிர்ந்து நிற்பார்!
மக்காகப் படித்துப் பேசி
மற்றவரைச் சிரிக்க வைப்பார்!
செக்கொன்றைச் சுற்றும் மாடாய்ச்
செகத்தினையும் சுற்ற வைப்பார்!
சொக்கவைக்கும் கல்வி யற்றால்
சுடரிருந்தும் குருடன் கண்ணே!
ஒருவிளக்கின் சுடரை ஏற்ற
ஓராயி ரவழிக் காட்டும்!
அருட்மறையின் பொருளை எல்லாம்
அறிவுருத்தி உயர்த்த நோக்கும்,
உருமாறும் வாழ்வில் நாளும்
உயர்ந்திடவே தேடி வாழும்
கருவிருட்டில் என்னைக் காக்க
கலைமகளைப் பணிந்தேன் நானே!
.
பாவலர் அருணா செல்வம்
24.10.2020
இயற்கை!
.
மலர்தரும்மணம் மகிழ்வினைத்தரும்!
நிலம்தரும்வளம் உயிருறும்வரம்!
வளர்பிறைஎழில் இரவினித்திடும்!
குளம்தரும்குளிர் மனமுவந்திடும்!
கடல்தரும்பொருள் பணம்கொடுத்திடும்!
தடம்தரும்வழி இடம்அடைந்திடும்!
மொழிதரும்இசை புகழொளித்திடும்!
பொழிந்திடும்மழை உலகுயர்த்திடும்!
இங்கு
இயற்கை என்றும் இயல்பாய் இருக்கிறது!
செயற்கை நாளும் செயலை மறைக்கிறது!
இறைவன் எழுதி வைத்தான்
குறையே இல்லை! நிறைவாய் நெஞ்சே!
.
பாவலர் அருணா செல்வம்
வெவ்வேறு மனம் !
வேலைவிட்டு
வந்ததிலிருந்து தன் கணவன் ஏதோ கவலையுடன் யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்தது போல் தெரிந்தது
கோமதிக்கு.
எப்பொழுதும் இப்படி
இருக்க மாட்டாரே.... ஏன்...? இன்று என்னவாகியது...? யோசனையுடன் அருகில்
சென்று மெதுவாக விசாரித்தாள். தொடக்கத்தில் “ஒன்றுமில்லை“ என்றவர், அவள் திரும்பவும்
கேட்க,
சற்றுக் கோபத்துடனும் கவலையுடனும் சொன்னார்.
“இன்னைக்கு
எப்பொழுதும் வர்ற பஸ்சுல தான் வந்தேன். நான் ரெண்டு பேர் உட்கார்ற சீட்டுல உட்கார்ந்து
இருந்தேன். ஒரு ஸ்டாப்புல ஒரு பொண்ணும் ஒரு ஆளும் ஏறினார்கள். அவங்களுக்கு உட்கார
இடம் இல்லை. அந்தப் பொண்ணுக்கு நம்ம பொண்ணோட வயசு தான் இருக்கும். பார்க்கவும்
நம்ம பொண்ணு மாதிரி தான் இருந்தாள். வயிறு கொஞ்சம் உப்புன மாதிரி.... கர்ப்பமாக
இருக்கிற மாதிரி தெரிஞ்சுது.
அதுக்கு அடுத்த
ஸ்டாப்புல என் பக்கத்துல இருந்த ஆள் இறங்கிட்டாரு. அவர் இறங்கியதும், அந்தப் பெண்ணைப்
பார்த்துக் கொண்டே நான் ஜன்னலோரம் நன்றாக நகர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டு அவள் உட்கார
இடம் கொடுத்தேன்.
ஆனால் அவள்
உட்காரவில்லை. நானும், “வந்து உட்காரும்மா...“ என்றேன். அவள்
திரும்பி தன் கணவனைப் பார்த்தாள். அவனும் “போய் உட்காரு“ என்றான். ஆனால் அவள்
உட்காராமல் என்னைப் பார்த்துப் “பரவாயில்லைங்க“ என்று சொல்லி விட்டு
நின்று கொண்டே வந்தாள்.
எனக்குத் தான் என்னவோ
போல் இருந்தது. கொஞ்ச நேரம் பார்த்துவிட்டு அடுத்த ஸ்டாப் வந்தபோது எழுந்து நின்று
கொண்டேன். பிறகு அவளும் அவனும் அமர்ந்து கொண்டார்கள். அதே சமயம் அவர்களுக்குப்
பின்பிருந்த சீட்டு காலியாகவும் நான் அதில் அமர்ந்து கொண்டேன்.
அப்போ அந்தப் பெண்
அவள் கணவனிடம் சொன்னாள்... ”என்னங்க நீங்க. அந்த
ஆள் இடம் விட்டதும் நீங்களும் உடனே என்னை உட்கார சொல்லிட்டீங்க.” என்றாள்.
”ஏன் அதனால் என்ன...?” அவன் கேட்டான்
”அதனால என்னவா...? கேட்க மாட்டீங்க.
இப்போதெல்லாம் சின்ன பையன்களைக் கூட நம்பிடலாம். இந்த மாதிரி கிழடுகளை நம்பவே
கூடாதுங்க...” என்றாள். எனக்கு அதிலிருந்து மனசு
என்னவோ போல் ஆகிவிட்டது. நான் என் பொண்ணு மாதிரி நினைச்சேன். சே.... ஏன் தான்
பொண்ணுங்களுக்கு இப்படி ஒரு கோண புத்தி வருதோ...“ தலையில் கைவைத்த படி
கவலையாகச் சொன்னார் சிவராமன்.
“சரி விடுங்க. அவள்
உங்களோட தோற்றத்தைப் பார்த்துப் பயந்திருப்பாள். அவளுக்கு உங்களோட வயசு தெரியாது
இல்லையா...“
என்று
சொல்லி விட்டு சிரித்த கோமதி அந்த சூழலின் இறுக்கத்தைத் தளர்த்தினாள்.
சற்று
நேரத்தில்
கல்லூரி போய்விட்டு
வந்த விமலா கோபமாக புத்தகத்தை வைத்துவிட்டு அமர்ந்தாள். “என்னம்மா...
என்னவாச்சி?“
அவளின்
தலையைத் தடவி விசாரித்தார் சிவராமன்.
“பாருங்கப்பா....
இன்னைக்குப் பஸ்சுல இடம்
இல்லைன்னு ஒரு வயசானவர் பக்கத்துல போய் உட்காந்தேன். ஆனால் அந்த கிழம் பண்ணின அதம்
இருக்குதே.... சே...“ கோபமாக முகம்சுளித்தாள். “உடனே எழுந்து, நல்லா நாலுபேருக்குத் தெரியிற மாதிரி
திட்டுறது தானே...“
கோமதி
கோபமாகச் சொன்னாள்.
“இல்லம்மா... அவரைப்
பார்க்க நம்ம அப்பா மாதிரி தெரிந்தார். அவரை எல்லார் முன்னாடியும் அவமானப் படுத்த
பிடிக்கல. பேசாம எழுந்து நின்னுக்கினே வந்தேன்“ என்று சொல்லிவிட்டு
எழுந்து போனாள்.
சிவராமன் மனைவியைப்
பார்த்தார். கோமதி அவரை அர்த்தத்துடன் பார்த்தாள். அவர் புரிந்து தலையாட்டினார்!
ஒவ்வொருத்தருக்கும்
வெவ்வேறு மனம் தான்.
அது ஒவ்வொரு நிகழ்வில் ஒவ்வொருவருக்கு
ஒவ்வொரு பாடத்தைப் புகட்டுகிறது.
அருணா செல்வம்.
ஊடலின்றி
அன்புமிகுந்(து) ஊற இருந்தவளைக்
கூடலுடன்
கோமகன் கொஞ்சாமல் - வாடவிட்டுப்
பொன்பொருள்
கொண்டுவரப் போயிருக்கும் வேளையில்
தென்றலே
ஏன்வந்தாய் செப்பு?
.
பாவலர்
அருணா செல்வம்
17.10.2020
