வியாழன், 7 மார்ச், 2013

சே.. என்ன வாழ்க்கை இது?






பெண்ணாகப் பிறந்து விட்டால்
பெருமையென உள்ம னத்தில்
விண்போன்ற ஆசை வந்தும்
வீணென்று தள்ள வேண்டும்!

பண்ணிற்குள் கருவின் உண்மை
பண்பற்று போகு மென்று
மண்ணாக்கி மனத்திற் குள்ளே
மக்கத்தான் வைக்க வேண்டும்!

மதம்கொண்ட போதை மக்கள்
மயக்கத்தைத் தெளிய வைக்கப்
பதமாகச் சொல்லெ டுத்துப்
பண்ணென்று பின்னி விட்டால்...

இதமாக ஏற்றோம் என்றே
இயம்பிவிட யாரும் இல்லை!
நிதம்காணும் காட்சி நெஞ்சுள்
நினைவாக்கிக் குமுற வேண்டும்!

காண்கின்ற காட்சி எல்லாம்
கனவுகண்ட ஊமை போலே
வீண்என்றே மனத்தில் வைத்து
வெளிவராமல் காத்தல் வேண்டும்!

ஊண்மட்டும் கொண்ட மேனி
உயிர்வாழ உதவ வேண்டி
ஆண்என்ற ஆதிக் கத்தின்
அடிமையென வாழும் வாழ்வே!

அருணா செல்வம்
08.03.2013


புதன், 6 மார்ச், 2013

முதிர் கன்னியின் கனவு !!




காலை எழுந்ததும்
கண்ட கனவெல்லாம்
நெஞ்சத்தை நெருடி
நினைவில் வர...

மாலை வந்தால்
மறுபடியும் வாட்டுமோ...
மயங்கி இருக்கும் பொழுதே
வளர்ந்து விட்டதே பொழுது!

மன்மத அம்புகள்
மலர்களா?
முட்களா?
குத்துகிறதே...

தென்றலின் தன்மை
கொடுமையா?
குளிர்ச்சியா?
பட்டதும் சுடுகிறதே..

கண்களில் தெரிவது
மெய்யா? பொய்யா?
கண்டதெல்லாம்
கனவுலகின் முகமாக...

கற்றவர்கள் பொய்
உரைத்தனரோ...
புரியாத உலகத்தில்
புதுமைகள் நடக்கிறதோ...

புரிந்து கொள்ள
என்ன தான் செய்வது?
புரியும் படி
எப்படிச் சொல்வது?

தூங்காத கண்கள்
துடிப்புடன் இருந்தாலும்
காண்பது எல்லாம்
பொய்யென்று போனாலும்...

கண்ட சுகமெல்லாம்
கண்முன் நின்றாடி
கருத்தில் புகுந்து
கலக்கம் செய்தாலும்...

மனமே... காத்திரு!!

இரவு வரும்!
இரவின் மயக்கத்தில்
கனவு வரும்!
கனவிலாவது அவனைக்
கட்டி அணைக்கலாம்!


அருணா செல்வம்.

திங்கள், 4 மார்ச், 2013

பருவ ஞாபகங்கள்!!





மனமென்னும் தோட்டத்தில்
மலர்கின்ற மலர்களெல்லாம்
மாயனவன் செய்துவைத்த
மனம்நிறைந்த மதுக்குடங்கள்!

எத்தனையோ பூவினங்கள்!
என்னாளும் காய்ந்தாலும்
காய்க்காமல் போனாலும்
காலத்தின் கவித்துவங்கள்!

இன்பங்கள் நிறைந்திருந்தால்
இனிக்கின்ற தேன்சுரந்து
இன்பமணம் வீசுகின்ற
எழுதமுடியா வர்ணனைகள்!

பருவத்தில் உணர்வுகளைப்
படைத்திட்ட அருமைகளைப்
பளிங்காகக் காட்டிநம்மை
படபடக்க வைப்பவைகள்!

மாதங்கள் வருடமாகி
வடிவத்தில் முதுமையியைப்
பரிசாகத் தந்தாலும்
பாழ்மனத்தில் பதிந்தவைகள்!

தினமெழுந்து பார்த்தாலும்
தீதென்றே நினைத்தாலும்
இளம்வயது இன்பங்கள்
என்னாளும் இனிப்பவைகள்!

மரணநேரம் வந்தாலும்
மகிழ்வளிக்கும்  ஞாபகங்கள்!
மனமதிலே வாடாமல்
மலர்ந்தாடும் சோலைகளே
!

 
அருணா செல்வம்.

சனி, 2 மார்ச், 2013

உன்னை நான் நேசிக்கிறேன்..!





நிழலே....
என் நிழலே..
என்னைவிட உன்னை
நான் நேசிக்கிறேன்!

நிச்சயம் தெரியும்
நான் இறந்தாலும்
நீ மட்டும் என்னைவிட்டு
போகவே மாட்டாய் என்று!

உன்னைக் கண்டு
பயப்படுபவர்களுக்குத்
தெரிவதில்லை..

நிழல் என்று
ஒன்று விழுந்தால் தான்
எங்கேயோ கொஞ்சம்
வெளிச்சம் நிச்சயம்
உண்டு என்பதை!

நிழலே விழாமலிருக்க
இருட்டிற்குள்
நின்று கொண்டு
பயந்து சாவதா..?

வெளிச்சத்திற்கு
வந்து விட்டால்
நாம் பயந்த நிழல்
நம் காலடியில்
பதுங்கினாலும்
நம்முடனே தானிருக்கும்!

அதனாலே...
நிழலே... நிழலே...!!

என்னை விட
உன்னை நான்
நேசிக்கிறேன்!!


அருணா செல்வம்.