Wednesday, 1 October 2014

நின்னில் நானே மயங்குகிறேன்!



கண்ணே! கலையே! கற்பகமே!
    கண்ணால் பேசும் கவியமுதே!
பொன்னே! மணியே! பூஞ்சிட்டே!
    பொலியும் வண்ண ஓவியமே!
பெண்ணே! பேறே! பேரழகே!
    பேசும் அழகு மொழிகிளியே!
மின்னும் நிலவே! விண்மீனே!
    மெல்லப் பார்க்கும் பொன்மானே!

என்னே என்று பாடிடுவேன்!
    எழுத்தில் எதைநான் கோர்த்திடுவேன்!
சொன்ன தெல்லம் உலகினிலே
    சொக்க வைக்கும் உயர்வாகும்!
இன்னும் எதிலும் நீயெனக்கே
    இன்பம் அளிக்கும் உணர்வாகும்!
முன்னே உலவும் என்னுயிரே
    முனைந்த கவியைக் கேள்பெண்ணே!

பத்து மாத வலிஉன்னைப்
    பார்த்த வுடனே ஓடிவிட
சித்தம் குளிர உனைத்தூக்கிச்
    சிந்தை குளிர மார்பணைத்து
முத்தம் கொடுத்தேன்! வாழ்வினிலே
    மொத்த மாக நான்சோ்த்த
சொத்துச் சுகங்கள் அத்தனையும்
    சுடரும் உன்முன் தூசென்பேன்!

மெல்ல நடக்கும் வேளையிலும்
    மேனி குளிக்கும் போதினிலும்
சொல்லச் சிரிக்கும் நாழியிலும்
    சொக்க வைக்கும் பேச்சினிலும்
தொல்லை என்னும் குறும்பினிலும்
    தொடுத்த வார்த்தை கோர்வினிலும்
வல்ல நல்ல உயர்வுகளை
    வலமாய்க் கண்டேன் உன்னிடத்தில்!

அன்னை தந்தை மனம்மகிழ
    அறிவாய் அழகாய் வளர்தவளே!
தன்னை மட்டும் பார்க்காமல்
    தனிவாய் பணிவாய் நடப்பவளே!
உன்னை மற்றோர் புகழ்கின்ற
    உயர்ந்த அருளைத் பெற்றவளே!
நின்னை நானோ பெற்றிருந்தும்
    நினைவில் தாயாய் நிற்பவளே!

மனையும் இணையும் உயர்வான
    மகிழ்வே வாழ்வாய் அமையட்டும்!
வினைகள் உன்னை நெருங்காமல்
    விண்ணோர் உன்னைக் காக்கட்டும்!
உனைநான் பெற்றேன் என்பதிலும்
    உன்ன் தாயாய் உயர்வானேன்!
நினைக்க இனிக்கும் செந்தமிழே
    நின்னில் நானே மயங்குகிறேன்!

அருணா செல்வம்
01.10.2014